Ik schotel jullie vandaag een ietwat sombere levensles voor, die echter op een fijne, vrij ludieke manier gebracht wordt. Het clipje is ook goed voor zij die hun Frans nog eens willen oprakelen… het gaat traag en is goed gearticuleerd (niet bepaald metalgrunts). De geïnteresseerden mogen er gerust pen en papier bijhalen

Let ook op het fijne interieur!

Voor mogelijke examenvragen en de samenvatting van de cursus ‘Chanson acoustique’ : even doorklikken… et danser!

Heeft dus bijgevolg niet veel woorden nodig…

Om te beginnen wil ik elke bezoeker mijn beste wensen voor het nieuwe jaar meegeven! Maak van 2008 een schitterend jaar! Durf voor jullie dromen te gaan, ook al liggen ze niet altijd voor het grijpen… Veel succes!

Ook in de tweede helft van het schooljaar, zal ik jullie regelmatig op de hoogte brengen van het reilen en zeilen in “la douce France“. Dat zal ik weer doen met korte stand-van- zaken-posts voor de geïnteresseerden, wat beeldverruimend “eyecandy”, een ludieke of gewoon naar mijn mening interessante post… On verra.

Wat staat me nu te wachten?

Dit zijn de twee grootste schoolwerkkluiven voor de komende maanden… ‘t Wordt doorknabbelen om alle vlees eraf te bijten

* Vooruitgang boeken in de “mémoire de stage“, ons eindwerk. Onderwerp: De voorwaarden van en de interne organisatie van effectieve doelgroepencommunicatie in de culturele sector (working title ). Indienen: 13 februari. Gevolg: tijdsdruk. Moraal: goed, want nu moet het wel vooruitgaan! Probleem: alles komt samen op dit moment (oa door staking tijdens eerste semester) Oplossing: on verra…

* Kunstproject “L’art investit la fac” organiseren. Datum: 1 april 2008. Thema: L’urbanisme. Doel: op onze faculteit een educatief verantwoorde dag organiseren die kunst in verband met “stedelijkheid” tot bij de student brengt. Vertegenwoordigde kunstvormen: fotografie, sculpturen, schilderkunst, poëzie, VJ-ing, DJ-ing, theater, dans, muziek, … Onze groep is van zins er een “hedendaagse pot-pouri” van te maken. Het project wordt in de eerstkomende weken in zijn definieve vorm gekneed. On verra…

Ga zeker eens een kijkje nemen op de site van één van mijn favoriete “artistes nancéiens”: Flow painting. Hij werkt vooral rond de uitdrukking, de mimiek op de gezichten van artiesten (zangers, (jazz)muzikanten, dansers, …) Die man kent trouwens ook zijn klassiekers, want bij ‘t filmpje “Mixin’ & Painting #2″ hoort u DJ Shadow: the master himself, spinning them ol’ 45’s…

And now for my next number, I’d like to return to the classics…

Om de eerste post van het jaar af te sluiten geef ik jullie een winterse gif-afbeelding mee. Jaren geleden leerde ik dit “filmpje” kennen op een filmavond in ons aller chiroheem… ‘kHad het – tot vandaag – heel lang niet meer gezien, maar ik stootte er op tijdens het surfen. En dan gaat het snel natuurlijk…
Hier is het dan, het filmpje dat een belangrijk record de grond in boorde: chiroleden en -leiding van Oetsjiekoetsjie doen lachen in een zo kort mogelijke tijdspanne (het record stond daarvoor op méér dan 3.82 seconden, nvdr) …

Het filpje geeft mij ergens ook hoop: zelfs pinguins met speciaal daarvoor uitgerust poten, durven al eens lelijk op hun bek gaan… Mocht je dit filmpje niet grappig vinden: Les goûts et les couleurs, …

Dan is er als ultiem wapen nog deze all-time favorite van mij, die MOET iedereen gewoon op de grond krijgen van het lachen… het is een filmpje dat ik ongeveer in dezelfde periode leerde kennen als “the funny pinguin”. Geniet je even met me mee?

De volgende berichten probeer ik wat interessanter en actueler te houden. Nu ja, on verra…

Beste bezoeker,

bij deze vraag ik dringend uw hulp voor de interpretatie van deze grafiek…

Gisteren alweer een bewogen dag in het Franse universiteitswezen.

Studentenverenigingen in Frankrijk protesteren al sinds het begin van dit schooljaar tegen een mogelijke aanpassing van de statuten van de Franse universiteiten. In het hele land kwam het de laatste twee weken tot hoogtepunten van dat protest: stakingen, blocages van een resem Franse universiteiten en sterk politiek getinte studentenvergaderingen… Ook aan “onze” Université Nancy 2 – Faculté des Lettres et des Sciences Humaines, liggen de lessen al een tiental lesdagen stil.

Tegen autonomie van de univs

Aan de verandering van de wet LRU ‘in het voordeel van de universiteiten’, gaat een hele geschiedenis vooraf. De Wet Faure (1968), de Wet Savary (1984) en de Wet Ferry (2003) tonen duidelijk aan dat de Franse overheden zich al decennialang proberen te onttrekken aan het onderwijs. Maar nu gaan ze daar voor het eerst heel ver in en lang niet alle studenten, chercheurs, proffen en andere belangengroepen zijn het met die toenemende vrijheid eens. Het onderwerp is in de Franse media zeker nog niet van de voorpagina te verdringen…

De wet in verband met de vrijheid en verantwoordelijkheid van de universiteiten (L.R.U) – of de Wet Pécresse voor de autonomie van de universiteiten – werd op 1 augustus dit jaar gestemd in de hoogste Franse politieke kringen. De eerste minister François Fillon gaf grif toe dat dit de belangrijkste wetsverandering tijdens zijn mandaat zou worden en het ziet er naar uit dat hij daar gelijk in krijgt…

De nieuwe wet brengt verandering aan in 2 belangrijke facetten van het universitair onderwijs:

1: financiering.

Om een hardere concurrentiestrijd tussen de universiteiten – en dus een snellere kwaliteitsstijging van het onderwijs – te bevorderen, staat de Franse overheid toe dat universiteiten privéfondsen proberen binnen te halen om financieel rond te komen. Bedrijven zullen dus moeten instaan voor de geldvoorziening, een groot verschil met het actuele financieringssysteem.
De overheid streeft naar het afschaffen van haar structurele steun aan de universiteiten, in die zin dat er geen plannen meer zullen worden opgemaakt tussen de overheid en de scholen. De universiteiten komen er dus alleen voor te staan en vallen daardoor in de handen van de bedrijfswereld…

Dit besluit staat volgens de belangengroepen haaks op meerdere basisprincipes van het onderwijs.
De veranderingen kunnen leiden tot privatiseringen van de universiteiten, tot geldstromen die niet langer overéénkomen met de educatieve noden die leven onder de bevolking, tot de afwezigheid van de overheid in het beleid van de scholen… en dus tot een veel te vrij onderwijssysteem.

2: beheer en gezag.

De raden van beheer van de universiteiten bestaan tegenwoordig nog uit onderzoekers, proffen en ander educatief personeel. De Wet L.R.U. staat toe dat dit verandert, alweer in het voordeel van de bedrijfswereld.
Vanaf nu mogen in de Conseils d’Administrations van de scholen, 40% “personnalités extérieures” plaatsnemen; lees: ondernemers en geldschieters uit de bedrijfswereld.
Vanaf de nieuwe L.R.U-wet moet de voorzitter van een raad van beheer ook geen prof of onderzoeker meer zijn… Het kan dus perfect zijn, dat de baas van een partnerbedrijf van de universiteit, directeur wordt van de school. Hij kan dan zowel de educatieve richting, als de financiële koers van de universiteit bepalen. Alweer een schril contrast met het huidige systeem, waarbinnen zoiets totaal ongerechtvaardigd is.

Om nog wat meer olie op het onderwijsvuur te gooien, stelt de Franse overheid ook de regel van de “actieve oriëntatie” voor. Dit zijn inschrijvingslimieten, quota die selectieve inschrijving in de universiteiten legitimeren. De slimste studenten, krijgen meer kansen tot onderwijs en dus tot ontwikkeling, terwijl bepaalde bachelors van de universiteiten geweigerd mogen worden…

Tegen het Amerikaanse systeem: Universités MacDo

“Mocht MacDonalds de Franse universiteiten steunen/opkopen, dan zouden richtingen als geschiedenis, psychologie en filosofie meteen tot het verleden behoren”, aldus een bezorgde student. Bedrijven hebben maar interesse in een bepaald aantal studierichtingen, waardoor niet volledig zou voldaan worden aan de educatieve noden van de Franse bevolking. Het systeem waarbij een bedrijfsdirecteur de macht heeft over een universiteit, is anti-democratisch, anti-sociaal… Wie kan dit tegenspreken?

Een andere heel vaak gehoorde kritiek, is dat als de veranderingen niet worden tegenhouden, er een onderwijssysteem met 2 snelheden wordt gecreëerd. Aan de ene kant komen dan de (over)gefinancierde universiteiten te staan -met vooral economisch georiënteerde richtingen- en aan de andere kant, de arme universiteiten die korte en on-erkende diploma’s aanbieden.

Beelden staking, blocage, optochten…

Kwestie van jullie een idee te geven van de sfeer die hier heerst (en in de rest van Frankrijk).

Op onze universiteit was er weer serieus wat volk op de been, meer dan 3500 studenten.
De stemming van 27 november maakt duidelijk dat de blocage verder moet duren.

Eerst de uitslag, daarna de beelden.

Voor of tegen de afschaffing van de Wet L.R.U.?
- 87,2% POUR
- 12,8% CONTRE.

1529 votants.

Voor of tegen de blocage van de unief ?
- 68,9% POUR
- 31,1% CONTRE.

1537 votants

Prochaine Assemblée Générale: jeudi 29/11/2007 à 12h.

Beelden van France 3

Beelden van M6

Eigen foto’s:

————————————————————-

Misschien bereikt dit nieuws ook Vlaanderen, dat weet ik niet echt…
Maar met deze post wens ik vooral 2 zaken duidelijk te stellen:

1/ lang leve het stabiele Belgische scholensysteem

2/ die Fransen hebben echt politieke betrokkenheid en dito revoluties in het bloed!

Bronnen:

www.nancycampus.fr
www.lapsycho.fr
www.libération.fr
www.lemonde.fr
www.democratie-socialisme.org

Nee hoor, geen drugs die ons hier hebben laten trippen, maar wel een optreden van John Butler Trio – maandagavond in de Zénith – met een fantastisch voorprogramma. We waren ‘n dikke 3 uur goed in de wolken!

Voor wat, hoort wat…

De concertavond werd onder andere georganiseerd door Bartje zijn stagebedrijf Label LN. We hadden toegezegd om voor het concert te flyeren voor Bloc Party en Superbus, waardoor we gratis binnen mochten op de show van JBT. Na de 800 – door Bart eigenhandig gecreëerde – flyers te hebben uitgedeeld, gingen we onwetend, maar vol enthousiasme binnen in de zaal. We wisten niet echt welke muziek onze oren zou bereiken; ik dacht iets jazzy (“Trio”) en ik wist dat de gitaar belangrijk was bij die band… Verder wist Bart me te zeggen dat ze de laatste tijd een hit hebben in Frankrijk.

Nu ja, wij naar binnen (wetende dat een ticket eigenlijk tegen de 30 euro kostte) …

Voorprogramma: Kaki King

” Zot vrammèns”, martelt gitaren maar streelt trommelvliezen…

Het optreden begon met een vrij kort, maar zéér sterk ‘première partie’. Zoiets hadden de gitaarleken Bart en mezelf nog nooit gezien! Het is moeilijk uit te leggen hoe zij met een gitaar omgaat, maar 2 dingen zijn zeker:

1/ ze maakt damn funky experimentele gitaarmuziek!
2/ ze zit zeker niet in met haar nagelkes…”She picks the snares the hard way”

Om jullie enigszins een idee te geven van haar werk, heb ik hieronder enkele interessante links verzameld.

Wel wil ik je hier eerst bij vermelden dat de kwaliteit van online filmpjes (en vooral het geluid) de optredens echt oneer aandoet. De filmpjes kunnen langs geen kanten uitdrukken hoe intens meeslepend de optredens waren. Vooral de slechte geluidsopnamekwaliteit van digitale toestelletjes doet artiesten heel wat afbreuk…

Officiële webstek

Kaki’s myspace (voor de betere geluidskwaliteit)

Youtube2 (over-geregiseerde video, maar ‘t geeft een idee van haar muziek)

Youtube2 (een live-versie, nog zonder effectors erbij…)

Youtube3 (live, hier MET EFFECTORS zoas in Zénith de Nancy.. té gek voor woorden. Goed geluid, maar slecht beeld. En ja: ‘t is een gitaar die ze bespeelt; alleen!)

Youtube4 (zelfde nummer, remastered met drum en wat synths erbij. Opgenomen clip)

Mijn filmkes volgen normaal nog, want ik wil hier nog uitzoeken hoe ik mijn eigen filmkes optimaal op mijn blog aanbied. To be continued…

‘t Was echt een leuke kennismaking met het genre slideguitar-muziek (als ik het al zo mag noemen). Zeker voor herhaling vatbaar!

Kaki King staat trouwens ook op het nieuwe album van de Foo Fighters en ze komt binnenkort naar Brussel: op 18 oct staat ze in de AB Club, allen daarheen, ‘t is echt genieten!!

Hoofdact om nooit meer te vergeten: John Butler Trio

Eigen omschrijving: een mix tussen Bob Marley and the Wailers, Anouk, Incubus, Michael Franti en Bobbejaan Schoepen… met de drummer van Metallica en een bassist van Herby Hancock.

‘k Had het al moeilijk bij Kaki King, maar hoe moet ik dit concert nu deftig gaan omschrijven??

Ik wist dat die mannen van JBT goed waren; maar zo’n muzikanten heb ik nog nooit gezien!! Ze brachten op heel overtuigende wijze hun oeuvre, met als rode draad “Peace, Love and Unity”. De nummers gingen zowel over John Butlers moeder zaliger, als over de onkunde van de regering-Bush… Ook eens gewoon een funky feel-fine nummer paste in het JBT-kraam. De omschakeling van het ene “genre” op het andere werkte duidelijk goed in op het gemoed van het publiek: het ene moment was het echt akelig stil in de Zénith, 3 minuten erna was het gegarandeerd weer feest! Dan stonden de 6000 aanwezige handen vollen bak mee te klappen en de goed voorbereide meezingmomenten bezorgden me -eerlijk toegegeven- kippevel, genze kampvuuravond.

De verscheidenheid van de muziek die de groep naar voor bracht, heeft me echt geraakt en zeker mijn blik op muziek verruimd. Zwaar politiek en emotioneel geladen; van funk over slow en country tot reggae, maar de manier waarop… Boy ohw boy!

beeldmateriaal: JBT_823

Vooral John Butler zelf – die verwisselde van stemgebruik, van instrument, van plaats op het podium, van gemoedstoestand alsof het niets was – liet een sterke indruk na op het publiek… De andere twee artiesten hebben zich natuurlijk ook eens goed kunnen tonen tijdens hun solomoment: en hoe?!
De bassist (gitaar en contrabas) verwende ons met een contrabas-solo van een vijftal minuten, van jazz over reggaetunes naar rijkgekleurde basmelodieën. Maar de drummer, … die ging pas helemaal ‘los‘ – hij schitterde echt- : hij nam ons tijdens zijn zeer energieke solo mee op een reis rond de wereld! Hij startte met de “vrij logische” rock-drumsolo om iedereen met zich mee te krijgen. Daarna begon het pas: met zijn xylofoon, vibrafoon en pauken (en zijn rechtervoet nog steeds die bass drum gaande houdend) kreeg hij heel de zaal op de been! Terwijl we dan toch rechtstonden profiteerde hij er van om op zijn conga’s, djembé’s en bongo’s eens een Braziliaans salsa’tje in te zetten: “la fiësta totale!” Een tiental minuten – en een lange staande ovatie- later, kon iedereen weer gaan zitten voor het volgende nummer…

Meer dan twee uur – en een viertal staande ovaties – later sloot John Butler Trio af met drie of vier bisnummers! “De vloer stond in brand, man!” zou Sammy Tanghe uit ‘Het Eiland’ zeggen…

Onderstaande links geven een idee van de muziek en de sfeer van de band (maar kunnen zeker niet de kwaliteit en intensheid van het concert van maandag evenaren!):

Officiële site (let ook op het mooie fotowerk)

Myspace

youtube1 (Mr Bigsmile Butler, drummer met een “batterie” van nog géén derde zo groot als dat van maandag, bassist met Chicken Run-figuurtje achter zich. Opname uit Taratata: muziekprogramma op Franse televisie)

Youtube2 (tot op heden mijn lievelingsnummerke van JBT !! Leuke meezingmomenten maandag! check how he plays… de zot!)

Youtube3 (beelden van uit ‘t publiek maandag; einde van de drumsolo… Met 2 achter de reuzendrum. Zeker checken en meezingen!)

Youtube4 (wijze clip van ‘t nummer Good Excuse)

Zo, ik denk dat ‘t duidelijk is dat de gasten van JBT zich tegenwoordig in mijn top 10 van artiesten bevinden… Doe jezelf en je oren een plezier en laat je ook door hun muziek overtuigen.

What can be ‘better than that‘?

(ps: meer beeldmateriaal volgt…) 

Read very carefully, I will only write this once!

Bart heeft met zijn blog (http://bart85.wordpress.com) al snel heel veel succes geboekt: heel veel views (meer dan 1500) en veel comments in één maand.

Momenteel staat hij in de
ranglijst van de snelst stijgende
nederlandstalige wordpress-blogs

op DE ZESDE PLAATS

in een ellen-maar-dan-ook-ellenlange reeks!

Bartje heeft per dag gemiddeld 60 lezers of meer gehad… terwijl ik… -eeuhm, nu ja, laat maar. Proficiat daarvoor Bart, “vrie wijs maat”!

MAARRRRR!!!

Met de hulp van de lezers van mijn blog krijgen we Bartjes blog misschien aan de top!
Samen met jullie kunnen we Bart omhoog loodsen in het klassement…

Dames en heren: er zit maar 1 ding op: DOORKLIKKEN GRAAG!

Alvast bedankt voor jullie medewerking, jullie horen hier nog van!
à bientôt!

Beste vrienden, familie en andere sympathisanten!

Wees welgekomen op mijn nieuwe weblog… Het is eindelijk zover, ik zie het zitten om er aan te beginnen!

Hier ga ik vanaf vandaag berichten posten om de geïnteresseerden op de hoogte te houden van onze avonturen in de Franse studentenstad Nancy. Ook mijn studie- en ganggenoot Bart Matthijs zal een blog voor zijn rekening nemen (die loopt trouwens al een tijdje op http://bart85.wordpress.com)… Op die manier verdelen we het werk en kunnen we jullie op de hoogte houden van verschillende aspecten van onze buitenlandse uitdaging. Hopelijk maakt Bartje het weer niet al te ‘vettig’ We zullen proberen onze blogs regelmatig (lees: dagelijks) te updaten en ze zo geanimeerd mogelijk te maken: foto’s, grappige anekdotes, interessante links enz. mogen niet ontbreken.

Aan de rechterkant van het scherm hou ik ook een ‘blogroll’ bij: interessante links waar jullie best ook even naar surfen om een beter zicht te krijgen op verschillende aspecten van de stad, onze opleiding, onze stages, enz.

Je bent ongetwijfeld geïnteresseerd in wat we hier allemaal “uitsteken”, dus neem regelmatig eens een kijkje op onze sites en laat gerust een commentaar na… Dat is altijd goed om de interactie tussen ons, het humorgehalte van de blogs én onze inspiratie te verhogen!

Alvast bedankt, ‘à bientôt’ en ‘bien le bonjour chez toi!’

Groetjes Arne!

Bart

Arne